(23)De allerlaatste vakantiedag ;-(

We zijn vroeg wakker, beide hebben we nog geen zin om er uit te komen. Toch moeten we, we moeten inpakken en wegwezen. Het ontbijt doen we op ons gemak, op deze camping mag je tot 12 uur blijven. Ik vind dat op een vakantie een betere tijd dan op al de andere campings, daar is het altijd 11 uur. Al met al zijn we half twaalf klaar. Overal op de camping zie je vakantiegangers hun tijdelijke huisjes afbreken. Er zijn veel mensen die alleen een weekend kamperen, dat doen wij eigenlijk nooit. Nu rijden we weer rustig, we zijn nog steeds erg zwaar beladen. Tijdens de rit denk ik aan de zomervakantie van vorig jaar. Ik wilde toen niet naar huis, en “huis” was toen nog op de Wilgenbroek in Breda. Ik zag er tegen op om naar huis te gaan. Ik zag op tegen de conflicten met de buurvrouw, ik zag op tegen het uitzichtloze. We wisten toen nog niks van de huizenmarkt, we waren toen van plan om het ná de vakantie weer op te starten. En kijkt nú, iets langer dan een jaar later. We hebben opeens een ander leven, andere plek, niet uitzichtloos, geen vervelende buurvrouw.  Onderweg doen we nog een ijsje eten, het lijkt bijna een traditie te worden. Altijd de laatste vakantiedag een ijsje eten.

Thuis pak ik de gehele auto en vouwwagen leeg. Margré heeft morgenochtend gelijk een belangrijke afspraak, zij gaat dat nu voorbereiden. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, wat ben ik blij met al die ruimte. De vouwwagen staat bijna geheel uitgeklapt, en nog is er veel ruimte omheen. Al de spullen die thuis horen ruim ik op, al de spullen van de vouwwagen maak ik schoon en verzamel ik. Een pittige klus, maar ook dit vind ik niet erg. Ik vind het bij het afbouwen van een vakantie tijd horen. De eerste wassen hangen al te drogen. Morgen de rest.

Avond eten doen we in Kruisland, een dorpje hier heel dichtbij. Een leuke tent met een vriendelijke bediening. We spreken de gehele avond over de vakantie. Wat hebben we veel meegemaakt. Wat hebben we veel geleerd.

De laatste bladzijde van deze vakantie, in eerste instantie een reisverslag voor mezelf en voor de moeder van Margré. Nu staat het opeens online, opeens kunnen 26!! familie leden, vrienden, collega’s en bekende meelezen.

Ik hoop dat iedereen het leuk heeft gevonden, ik in ieder geval wel …😉