(15) Het is al weer zaterdag

De tijd vliegt voorbij, we gaan bijna de laatste vakantie week in. We merken al in de tent dat de temperatuur omhoog gegaan is. De voorspelling voor vandaag is ook een hoge temperatuur in de middag en vanavond een storm met harde windstoten. Dat gaat wat worden vandaag. De ochtend is bijna hetzelfde al de rest van de ochtenden, het gaat bijna een sleur worden…..;-) Het is lekker om in de zon te ontbijten. Om ons heen gaan weer veel campingasten weg, richting huis of verder weg. Eerlijk gezegd zijn we wel een beetje blij dat de familie naast ons ook gaat vertrekken. Een familie met een stuk of 3/4 kinderen, de kinderen spelen om de beurt met een mondharmonica. Laten we zeggen dat ze het nog aan het leren zijn. Wij gaan vandaag naar een brocante markt. Een markt in Gouvy, volgens de beschrijving van de markt staan er 50 tot 100 kramen. Dat beloofd wat. De auto doet wat hij moet doen, en het lijkt zelf wat meer. Hij is zuiniger, misschien komt dat wel doordat we nu geen automaat meer hebben. Geen idee maar het valt ons wel op.

We rijden voor de lunch naar Gouvy. Wie weet komen de voorspelingen uit, laten we het maar voor zijn. De route die we rijden is natuurlijk binnendoor, veel leuker dan zo een drukke snelweg of provinciale doorstroom. Net voor het dorp begint de drukte al, we zoeken voor de auto een plekje in de schaduw. De temperatuur is al behoorlijk aan het stijgen. Geen idee hoe warm het is, in de vorige auto hadden we een temperatuurmeter. Nu dus niet meer;-( Rugzak mee, pet op en kijken of we een buit kunnen vinden. Super leuk om weer te slenteren tussen ouwe zooi. Om en om stoten we elkaar aan “kijk dat nou, zo hee dat is mooi, dit ga je niet menen” Een mooie schaal kopen we, 5 euro zegt de Belg, 3 euro zeg ik. Voor 4 euro verdwijnt de schaal in de rugzak. Bij een ander tentje koop ik een krachtstroom stekker voor 2euro, ook weer een koopje. Hoppa ook in de rugzak. Margré ziet een mooie jurk, maar deze laat ze hangen? Oké dan niet, of juist nu nog niet? Samen vinden we vele mooie artikelen, een mooie vaas of schaal, of juist een mooi ornament. Maar we laten het staan, het huis is nog niet op orde. Maar toch dromen we er wel over, hoe mooi zou die vaas in de nieuwe serre staan? Wel kopen we nog een streng gerookte knofloken. Nog nooit gegeten, het blijkt een beetje een Belgische idee te zijn. Door het roken komt er een rooksmaak aan én hij wordt iets pittiger. We gaan het proberen. De jurk van Margré wordt net voor haar neus verkocht, dat is nou jammer.

We hebben honger en dorst. De eet en drink gelegenheden spreken ons hier niet zo aan, we kijken wel even verder. Ik zie namelijk een forse vrouw met haar stevige vingers het hotdog broodje openscheuren. Het vullen van het broodje heb ik verder uit mijn systeem geskipt. Nee geen hotdog voor ons.

Heel slim om de auto in de schaduw te zetten, intussen is de zon gedraaid. Het is nu toch een braai hete auto. We rijden naar een chateau in het dorpje Gouvy, we rijden er eerst voorbij, hahaha. Het blijkt jammer genoeg dicht te zijn. Omdat de temperatuur ons heeft uitgeput rijden we binnendoor langs de grens van Luxemburg naar de stad Bastenaken. Deze stad heeft ons wel wat verwarring opgeleverd, in het Frans heet deze stad Bastogne. We dachten steeds dat dit 2 verschillende plaatsten waren. Lekker bezig. We rijden door en langs kleine niks zeggende dorpjes. Overal lijkt het uitgestorven. Het is hier mooi, maar we moeten er niet aan denken om hier te gaan wonen. We zien geen supermark, bakker of slager. Niks en niemand, hier zullen ze ook wel met leegloop van de jeugd te maken hebben. Een vervelend probleem.

De stad Bastenaken/Bastogne is druk en groot. Toch wel een behoorlijke stad. Een lange winkelstraat met gezellige terrassen. In een achterafstraatje parkeren we de auto en gaan te voet verder. Op zoek naar een tentje om de inwendige mens te spekken. Onderweg leuke winkeltjes tegen gekomen. Dat komt mooi uit, 1 van de laatste dagen van onze vakantie hebben we een verjaardag. In 1 van deze winkeltjes zullen we wel slagen voor een passend cadeau. De inwendige mens wordt niet vergeten. Een brasserie geeft de nodige voeding en drank. We lezen tussen door wat er hier allemaal te doen is. De oude kerk en een mooi natuurpark. Ik keek op “10 Dingen te doen in Bastogne” 8 daar van ging over de oorlog. Er zijn hier 75000 Amerikaanse soldaten gesneuveld, niet voor te stellen. Dus ook niet raar dat het verleden niet onder een steen wordt geschoven. De rekening van de brasserie is fors, we zijn de prijzen van de stad niet meer gewend. We lopen naar de oude kerk, de Saint-Pierre. Hij blijkt uit de 13de eeuw te komen. De kerk is al meerdere keren gerestaureerd, na de oorlog was hij behoorlijk gehavend. Maar elke keer is hij weer gerestaureerd.

Als we de kerk binnenkomen sta ik even stil. Er zit iemand op het orgel te spelen. Wauw wat klikt het mooi. Ik ben er bij gaan zitten, ik kreeg een brok in me keel. Zo mooi, en geen echte kerkelijke muziek maar gewoon een mooi nummer. Sommige delen van het nummer wat deze man speelde leken wel vogel geluiden. Heel subtiel op de achtergrond. Ik heb er werkelijk van genoten. Margré heeft intussen de rest van de kerk gekeken en foto’s gemaakt. Ik heb eigenlijk niks van de kerk bekeken. Ik was in trans…..hahaha. Vanuit de kerk lopen we terug naar de auto. Margré wil bij een grote supermarkt boodschappen doen. Aangezien het zaterdag is zal deze niet tot heel lang open blijven. De supermarkt is een Colruyt, Margré wilde eens in een andere supermarkt kijken. De winkel lijkt veel op een Makro of Sligro. Een groothandel, maar dan met schappelijke prijzen. Grappig is dat wij een andere supermarkt altijd leuk vinden. Op je gemak kijken wat er te koop is. Terwijl ik in Nederland zoef de haas ben om zo snel mogelijk door zo een supermarkt te vliegen. Ik heb er een hekel aan als ze opeens in jou vertrouwde supermarkt de spullen in een ander vak hebben geplaatst. De jongen bij de kassa begint opeens over een pasje, ojee… Gelukkig, we hebben er niet echt 1 nodig. We laden de boodschappen in en rijden naar de camping.   

Op de camping is het weer vol, dat kan ook zo snel gaan. We hebben rondom nieuwe vakantiegangers. Geen probleem maar mijn idee om de auto verder op te ruimen valt nu wel in het water. Er is gewoon geen plaats. De rest van de middag rommelen we wat om de tent. Pas om half acht gaan we beginnen met de maaltijd. Bij de Colruyt hebben we een stuk eendenborst gekocht. Een speciaal stukje vlees, duur maar dat mag ook wel als je bijna geen vlees eet. We steeds naar de lucht, de mogelijkheid bestaat dat er regen komt. Al de ingrediënten leggen we op tafel. Een leuke bezigheid om samen een maaltijd in elkaar te flansen. Een beetje volgen we een recept, de rest een beetje experimenteren. De gerookte knoflook gaan we in ieder geval wél gebruiken. Zo lekker als die ruikt. Net als we bezig zijn begint het, grote druppels, nog grotere druppels en even later komt het met bakken omlaag. Niet normaal hoe hard het regent, binnen een paar minuten zien we op het pad naast ons een waterval verschijnen. Weer wat later is een stuk parkeerplaats in een meer veranderd. Het klettert zo hard op het tent doek dat je gewoon harder moet praten om elkaar verstaanbaar te maken. De voorbereidingen gaan onder onze luifel gewoon verder, wat hebben we toch een fijne tent. Veel droge ruimte, lekker ruim. In plaats van krampperen, kamperen;-) De eendenborst ligt in zijn eigen vet te bakken, intussen en toast met Margré. Een volle rode wijn voor Margré en ik nip aan met Lupulus biertje. Een Lupulus biertje gebrouwen in Gouvy. Een bourgondische avond. Even later horen we het water in het riviertje harder dan normaal. We horen gewoon uit de verte het water aan komen, steeds meer, steeds harder. Logies natuurlijk maar wel grappig dat het zo snel opkomt. Binnen een paar tellen is het rustige kabbelede riviertje getransformeerd tot een snel stromende rivier. Ik vermoed dat het niveau een 50cm is gestegen. (ik ben benieuwd hoe Willem bever het doet) laat maak ik het vandaag niet, ik ben vermoeid door de warmte. Toedeledokie…..