(7)Het is al weer vrijdag

Tja, vrijdag. Vandaag gaan onze vrienden weg, morgen gaan wij ook weer verder. Wat is deze week omgevlogen. Margré is nu echt weer een beetje meer opgeknapt. We ontbijten samen en kijken soms naar de tent van de vrienden. Het heeft namelijk (en nu nog) geregend, vannacht zelfs heel erg veel. Echt super vervelend voor hun dat het juist net als je wilt inpakken regent. Ze hadden gisteravond best veel buiten laten staan, dus dat ziet er nu wel een beetje troosteloos uit. En ja hoor, ze komen om het hoekje van de tent kijken, goedemorgen….. In de stromende regen ruimen hun alles op, uiteindelijk is het half 1 als ze vertrekken. Houdoe, heey.

Margré gaat toch nog even liggen. Ik ruim de inhoud van de tent voor een groot deel op. De tent zelf breek ik nog niet af. Het miezert eigenlijk al de gehele ochtend. Volgens de weersvoorspellingen is het vanmiddag droog. Ik wacht daar nog wel even op. Omdat Margré nog niet helemaal fit is eten we vanavond een maaltijd op de camping. Vis met een salade. Ik haal lopend de boodschappen bij de supermarkt in het dorp. Lekker handig dat ik een grote tas met blikjes en lege flessen had meegenomen. Ik wilde deze inleveren bij de supermarkt, maar nee hoor. In België is het inleveren van blikjes en  plastic flessen nog niet ingevoerd. Dus ik ben het hele eind weer terug gelopen met de tas met blikjes en plastic flessen….hahaha, heen en weer. Margé licht nog te slapen. Later in de middag heb ik op me gemak de tent verder afgebroken. Het is al een tijdje droog, de zon zien we niet maar het is droog en dat is al fijn. Net als ik klaar ben komt Margré om de hoek kijken. Ze lijkt weer wat meer opgeknapt, het is nu alleen nog een vervelende hoofdpijn die ze voelt. Samen zitten we nog een tijdje te praten. Samen hebben we tussen door ook de camping voor morgen kunnen regelen. Op deze camping zullen we 1 nacht staan. De afstand tussen hier en de Vogezen is te groot. Ik heb er geen zin in om 12 uur achter het stuur te gaan zitten. De camping die wij gevonden hebben ligt in het midden, deze plaats heet Neufchâteau. Het was nog wel even puzzelen omdat er blijkbaar ook een Neufchâteau in Frankrijk ligt, gelukkig kwamen we daar snel achter. Na het geregel maken we samen de maaltijd. Leuk om dit in onze “open” keuken te doen. De hele tent is nu afgebroken dus vandaar het “open” gevoel. Tijdens het oppeuzelen van de maaltijd komt de eigenaresse langslopen. We raken in gesprek, ze verteld behoorlijk wat over het ontstaan van deze camping. Het is een bijzonder en lang verhaal. Kort gezegd is dat ze het niet gemakkelijk heeft gehad. Het lijkt vaak dat mensen het gemakkelijk hebben, totdat je hun verhaal hoort. En wat voor verhaal. Scheidingen/geldgebrek/vader problemen/scheiding moeder/broer financiële problemen. Al met al wonen haar broer, haar moeder en zij op dit terrein, wat een gepruts. Tijdens haar verhaal begint het weer te regen. We ruimen al de spullen snel op en vluchten het kleine stukje van de vouwwagen in. Hier is het droog, hier is het goed. Margré kruip in ons vliegenvrije slaapvertrek en ik doe nog wat huishoudelijke klusjes. Koffie zetten, de afwas en even later de laatste verhalen intikken voor dit verslag. Ik wordt intussen wel helemaal lek gestoken. Steeds van die kleinen vervelende mormels die om en/of in je oor zoemen. Super vervelend, ik heb me net geheel ingesmeerd met antimuggenspul, het lijkt te helpen. Morgenochtend zal Margré mijn rond acht uur wakker maken. We willen niet te laat vertrekken, het wordt morgen kilometers vreten. Voor nu was dit de laatste zin voor vanavond, truste.